Haftasonu..

Güzel bir hafta sonunun ardından yepyeni bir hafta. Bu hafta duymak istediğim çok güzel bir haber var inşallah duymak istediğimi duyarım. Hafta sonun oldukça hamarat geçirdim. Cumartesi erkenden uyandım toz aldım evi süpürdüm yemek ve akşama gelecek arkadaşlarım için tatlı yaptım. Tabi arada gossip girl izlemeyi de ihmal etmedim ( blair chuck’a geri döndü ama kaza yaptılar çok acıklı bir yerde bitti yeni bölümü merakla bekliyorum =) ) Erken kalkınca insanın işleri hemencecik bitiyormuş bir kez daha bunun farkına vardım. 

Bu süreçte yeni aldığım düdüklü tenceremi de kullanma fırsatı buldum. 10 dk mercimek çorbası pişiyormuş. Evet pişti çok ta güzel oldu ( tadı güzel ama hala biraz fazla sulu ) ama ben yine de düdüklü tencerelere olan önyargımdan kurtulamadım. Ablamdan kullanma talimatını öğrendim: suyu koy mercimeği koy yağı koy ( sadece mercimek ve su ile yapılan çorbanın besin değeri pek yüksek olmayabilir biliyorum biraz tecrübe kazandıktan sonra patates havuç soğan kısmına geçeceğim inşallah) kapağını kapat, kapaktaki kırmızı kısım yukarı çıkınca altını kıs 10 dk bekle aç ye.  İyi güzel de ben pilav yaparken bile kapağını açıp pişmiş mi diye bakan bir insanım düdüklü tencereye nasıl güveneyim. Yemek pişerken en az 5 defa tadına bakarım ben onun, düdüklüde kokusunu bile alamıyor insan. Velhasıl düdüklü tencere iyi güzel çabuk pişiriyor ama ben pek hoşlaşmadım kendisiyle. Bu arada düdüklünün markası Tefal Clipso. Kullanımı çok kolay tek elle açıp kapatabiliyorsunuz. Patlama riski de yokmuş ki bence en güzel özelliği bu. 

Pazar günü de kayınvalidemlere kahvaltıya gittik. Börek yapıp götürdüm (sodalı börek, tarifini bir ara yazarım). Hamarat gelin olmaya başlıyorum sanırsam =). Akşamına da Ada Centera uğradık. Alışveriş isteğiyle dolup taştığım günlerde hiç bir şey bulamamak kadar sinir bozucu bir duygu yok. O kadar gez dolaş istediğin şeyleri bulamadan dön ( bir tane yağmurluk ve şampuan aldım ama onlar sayılmaz =) ).

Artık aldıklarım ve almak istediklerimi de başka bir postta anlatırım.. İyi haftalar.

Kahraman..

Ahh bunları buraya yazıyorum ama bir yandan da korkuyorum nazar değer mi diye. Okumadan önce maşallah diyelim lütfen nede olsa oku attıktan sonra kalkan olmaya çalışmak pek işe yaramaz. 

Herkesin bir kahramanı vardır, özellikle çocukların. Kimininki spidermandir kimininki superman kimininki winks kızları. Ben de hala küçük şımarık bir kız olduğum için bir kahraman edindim kendime. Ama benim kahramanım çok özel hem sadece bana kahramanlık yapıyor hem de tek hayranı benim. Kim mi bu kahraman tabiî ki KOCA-MAN im =)  

Her türlü maharet var benim koca-manimde. Alışverişe çıkar, mağaza mağaza dolaşır hiç söylenmez, saatlerce yürür sıcak soğuk dinlemez,  her zaman buz olan elimi ayağımı ısıtır üşümez, ev işlerinde yardım eder üşenmez, çok uykum var az daha uyuyayım derim ellemez, bir şey yapmak istediğimde destek olur engellemez. Vs.vs.vs…. İşte bu yüzden koca-manimi ne kadar sevdiğimi anlatmaya kelimeler yetmez.  

Çok şükür böyle bir kahramana sahip olduğum için..